“Het zal mij nooit gebeuren! “, dit riep ik al heel mijn leven. Nooit zal mijn hart sneller gaan kloppen voor een andere man, dan de man waar ik al zoveel jaren gelukkig mee ben. Dit was mijn overtuiging, want als je gelukkig bent samen, staat je hart niet open voor een ander, totdat het mij gebeurde….

Het was een heerlijke, zonnige dag die perfect begon. Samen met de man waar ik al zoveel jaren gelukkig mee ben, bevond ik me in een uiterst heerlijke en ontspannen toestand; we genoten van een dag in de sauna.

Wat er gebeurde zal me altijd bijblijven en nooit meer van mijn netvlies afgaan. En met het schrijven van dit blog, leest ook nu manlief wat er op dat moment gebeurde onder zijn ogen, zonder dat hij het doorhad…

We zaten op het terras in de zon, nippend aan een gezonde banaan, sinaasappel, kokos, aardbeien, ananas, frambozen, munt, sinaasappel smoothie (want dat drink je als je in de sauna bent). Er gebeurde weinig spannends. De bediening rende heen en weer, stress, zweet op hun voorhoofden en allen in groot contrast met de zeer ontspannen terraszitters in badjas met spinazie, andijvie, penen, tarwegras shotjes, verse muntthee en wortelcake gemaakt van rechtsom gedraaide biologische melk.

Tussen het rennende en niet al te vrolijk kijkende personeel viel mijn oog voor het eerst op hem. Daar liep hij, met een dienblad vol en met de grootste glimlach en de meest twinkelende ogen die ik ooit had gezien. Normaal gesproken niet het type man waar mijn blik op zou blijven rusten, maar hij had iets! Sierlijk manoeuvreerde hij tussen de tafels door, gaf daadwerkelijk iedereen zijn aandacht. Ik zag vrouwen op het terras opkijken en elkaar aanstoten. Niets ontging hem, het leek of hij zweefde, en die glimlach, zucht! Toen hoorde ik voor het eerst zijn stem; kalm doch zelfverzekerd, uit zijn stem straalde warmte en één en al hartelijkheid, WOW!

Helaas werden wij geholpen door een andere medewerker, één met zweet op zijn voorhoofd en een haastige blik die alle kanten opschoot. Gelukkig stond het diner stond later op de dag gepland, hoopvol keek ik daar naar uit.

En ja hoor, wat ik hoopte gebeurde, hij was er nog en zag mij glimlachend naar hem kijken en kwam mijn kant op. “Een hele goedenavond mevrouw en meneer, wat een heerlijke, stralende dag is het vandaag, u boft! Waar kan ik u vandaag mee verblijden? Houdt u van vis of vlees? Dan doe ik u graag een heerlijke suggestie. U gaat voor de vis? Dan heb ik daar een heerlijke droge witte wijn bij, zal ik u beiden een glas inschenken?
Tsja, tegen zoveel vriendelijkheid kan je geen nee zeggen.

En zo duurde het gesprek nog even voort. Hij vroeg waar we vandaan kwamen, of alles naar wens was, het was alsof we met een oude vriend van vroeger aan het bijpraten waren. En wat genoot ik van ons gesprek, zijn glimlach en nog steeds die stralende ogen, in één woord geweldig!

Na twintig minuten hoorde we van achter ons een bekende stem al zingend (!) aankomen; een heerlijk visje zwemmend in een volle witte wijnsaus vergezeld van verse groentjes en knapperig gebakken aardappeltjes. Kijkt u eens meneer en mevrouw, ik hoop dat u er heerlijk van zult genieten!

De zuur kijkende mensen aan het tafeltje naast ons keken op en er verscheen een glimlach op beide gezichten. Nog een tafel verder keek nog een stelletje lachend onze kant uit.

En zo gebeurde het, dat ik zowaar onverwachts heel erg blij werd van een andere man. Een andere man die mijn hart verwarmde, zijn twinkelende ogen, zijn oprechte interesse, het plezier in zijn werk, zijn onuitputtelijke energie en zijn glimlach, wow die glimlach!

Hoe mooi is het dat iemand zo’n feestje kan maken van zijn werk en dagelijks zoveel mensen kan verrassen en verblijden, simpelweg door zijn aanwezigheid.

Zou het niet mooi zijn als we het allemaal net even anderz doen, met net even wat meer oprechte aandacht, charme en plezier?

Ik ga snel weer terug en hoop dan weer te mogen genieten van zijn aanwezigheid, ik kijk er nu al naar uit…